|
|
در عصر ارتباطات ماهواره در عصر ارتباطات ماهواره
در خانه ات هستی و می بینی: در ژرف اقیانوس آرامِِ؛ نسل فلان ماهی- هزاران سال پیش از ما نابود گردیده است در خانه ات هستی و می خوانی: نور فلان سیاره صدها سال نوری- تا بگذرد از کهکشان ما پهنای این هفت آسمان را درنوردیده است! در خانه ات هستی و از اینگونه بسیار؛ هر روز می بینی و می خوانی و می دانی. اما؛ نمی دانی اینک سه روز است همسایه ات تنهای تنها در اتاقش از این جهان بی ترحم چشم پوشیده است! همسایه بیمار؛ همسایه تنها؛ داروی قلبش را در استکان هم ریخته؛ نزدیک لب آورده آه اما ننوشیده است! آشفتگی هائی؛ گواهی می دهد: تا باخبر سازد شما را یا شمایان را بسیار کوشیده است. همسایه ای امروز می گفت: (البته با افسوس) « من سایه اش را گاه می دیدم از پشت شیشه؛ مثل این که مشت بر دیوار می زد! » و آن دیگری - افسرده - می افزود: « من هم صدایی می شنیدم از پشت در؛ بی شک تنهایی اش را زار می زد! » « فریدون مشیری »
خدايا انسان بودن چه دشوار است، چه زجري مي كشد آن كس كه انسان است و از احساس سرشار است. شايد آن روزي كه سهراب نوشت: " تا شقايق هست زندگي بايد كرد. " خبري از دل پر درد گل ياس نداشت. بايد اين گونه نوشت :" چه شقايق چه گل پيچك و ياس زندگي اجبار است. " عناوين جديدترين مطالب ثبت شده در وبلاگ
هرگونه استفاده از مطالب وب فقط با ذکر منبع: بهترين پسران مجاز مي باشد. All Rights Reserved 2006-2008 © by Best Boys
عضويت در خبرنامه |
شرکت در نظرسنجي |
|